Tuesday, January 7, 2020

ප්‍රේමයක්...! නැහැ එක සුවදක්...!





මම හිටියේ ඇයට අතපාන දුරිනි. මද අදුරේ වුවත් මට ඇගේ දිළිසෙන දෑස්  පැහැදිලිව ‌පෙනුනා. මදක් උස් බාර් ස්ටුල්යක් මත හිද උන් ඈ බිත්තියටම අල්ලා සකසන ලද ‌කෙටි දිගු ‌‌මේසය මත තබාගෙන සෙසේජ් බනිස් ගෙඩියක් රස බලමින් උන්නාය. ඇගේ ඇස් හොරෙන් වුවුත් මා ඇස් හා ගැටෙමින් බිම බලමින් ආයෙමත් ගැටෙමින් ආයෙමත් ‌වෙනතක යමින් අප දෙදෙනාටම නුහුරු සෙල්ලමක නිරතවෙමින් පැවෙතුනා.

බැරිම තැන නිහඩතාවය බිදිමින් ඈ හඩ අවදි කළාය.

"ඔච්චර දුරින් ඉන්නේ ඇයි? හදිස්සියෙවත් මාව වැටුණොත් අල්ල ගන්නෙවත් කවුද? "

මං හිටියේ ඇගේ ශරීරයෙන් විහිදුවන සුවදින් ම් වෙලා ය! ඒ් සුවද මාව මන්මත් කරමින් ඈත අනත්තයක අතරමන් කරමින් උන්නා. විලවුන් සුවද හා මුසුවු දහදියත් ජිවිතයත් ‌කෙලිදොල්බවත් දගකාරකමත් ඒක්වරම ඒ් සුවදේ ගැබ්බ තිබුණූ බව මට ‌හොදටම විශ්වාසය. ජිවිතයේ කිසිම දිනක දැනී ‌නැති ඒ් සුවද හදෙහි ගැබුරුම තැනක පැලපදියම් වෙද්දී මම පියවී සිහියට ආවා.

හීනී දාදිය බිදුවක් කෂේරුකාව දිගේ පහලට යද්දී මම ඇගේ ප්‍රශ්ණය පිළිතුරු ඇමුණුවා.

" මං ටක් ගාලා පැනලා අල්ල ගන්නම්! බයවෙන්න ඒපා!"

ලැජ්ජාවෙන් ‌ම‌ෙන් බිම බලා ගත් ඈ ‌නොසිතු පිළිතුරෙන් කම්පා වු ස්භාවයක්ද තිබිණ. ඒහෙත් ඒ් දගකාර හිනාව තාවමත් පීදෙමින් තිබුණා. විටෙන් විට මුහුණුට වැටෙනා ‌කෙහෙ රැල්ලක් කන් ‌පෙත්ත අස්සේ රදවමින් මටද සිනහාවකින් ආචාර කරන්නීය. ඒහෙත් ඒ් කිසිවක් මට වැඩක් තිබුණේ නැත. මා උන්නේ ඇගේ සුවදත් දිළිසෙන දෑස් අතරත් මංමුලා වෙමිනි. ඇයට තිබුණේ වසගකාරී නිල් පාට ඇස් ‌දෙකකි! ඒ් ඇස් මා සමග ‌දිගු කතාවකට මුල පුරමින් හිටියා. මාව ප්‍රශ්ණ කරමිනුත්, මාව හුරතල් කරමිනුත්, මාව ‌කොනිත්තමිනුත් ඈතකට මා ඇද යමින් උන්නා. මේ මොහොත අප දෙදෙනාටම නුහුරු නුපුරුදු අත්දෑකිමක් අප ජීවත් වලට ඒක් කරමින් තිබුණු නිමේෂයකි. ඇය තුල මා කෙරෙහි ආලයක් ‌වැඩෙමින් තිබුණාදැයි මම නොදනිමි, ඒහෙත් මා තුල නම් ඈ කෙරෙහි ආල හැගුම් සමුදායක් මේ වන විටත් තටු ලබමින් ඉගිළ යමින් තිබුණා.


දෙතුන් වරක් ඒක් එල්ලයේ මා දෙස බැල්ම හෙලු ඈ ආයෙමත් නිහඩතාවය බිදින්නට වුණා. 

"මොකද බය වෙලා වගේ ඉන්නේ?"

ඇගේ හිනාව හුරතල්ය. සිනහා වන විට ඇගේ පුංචි කම්මුල් රෝස පැහැ ගැන්වේ. ඈ කතා කරන විට ඇගේ සිහින් ‌‌‌තොලපෙති උල්වන හැටිනම් චමත්කාරජනකමය. ඒ හැම ‌‌දේකටම වැඩිය ඇගෙන් නික්මෙන  සුවද.....!!!
ඔබට විශ්වාස කළ හැකිද මුලු ජීවිත කාළයම මතක හිටින එක් සුවදක්? ආලයෙන් උමතු කරවන, ‌‌ප්‍රේමයෙන් හිත හිරිවට්ටන, ‌‌රෝමෑන්තික හීන අහුරු හිත අහුමුළුවලට විසි කරවන සුවදක්!!! ඔබට විශ්වාස කළ හැකිද එහෙම සුවදක්! ජිවිත ගමන පුරාම ‌‌නොදැනම පසු පස හඹාවිත් තිබුණු සුවදක්!

ඇය උන්නේ තාමත් මා දිහාම බලාගෙනය. යාන්තමට ‌‌මෙන් හීනාවක් ඇගේ මුවග තවමත් ඇත. ඒ ඇස් මගේ ඇස් හා ගැටෙන හැම තැනදීම පපුවේ ගැඹුරුම තැනක විදුලි ‌‌කොටන්නේ ‌මේ මාගේ ප්‍රථම ‌‌ප්‍රේම අත්දැකීම නිසාවත්ද? 

ඇය ඉතා මෘදුවත් ඉතා ‌සෙමෙනුත් හැගුම්බර ‌ලෙසත් ‌‌මේසය මත වු මගේ අත්ලට තට්ටුවක් දැමුවේ මා වශිකෘතව හුන් හීනයෙන් ඇහැරවන්ට ‌මෙනි. තිගැස්සුන මගේ දෑස් ඇගේ දෑස් හා ‌වෙලෙන්නට විය. ඇගේ ඇස් සැමවිටම දීප්තිමත්ය! ඒනිසාම ඈ රන්වන් පාටය! ‌දෙතොල් සිහින්ය, ‌ලා ‌රෝස පැහැය ය, ‌කොණ්ඩය ‌කෙටිය. ඇගේ පාසල් නිල ඇදුම අනෙක් ගැහැණු පාසල් නිල ඇදුමට සාපෙක්ෂවම ‌වෙනස්ය. ටයි පටියක් ‌නොමැති අතර හතරැස් කරින් යුක්ත ගවුමකි. හතරැස් කරින් විවෘත වී ‌‌පෙනෙන ඇගේ උර ඇට ඉලිප්පී ‌පෙනේ. ඇය කෘෂය. උසය. හැඩය. හුරුබුහුටිය. 

"මොකද අනේ බය වෙලා වගේ ඉන්නේ?"

ඇය ‌දොඩමලුය! වචන උරුම ඇයට ය. ඇය ඉදිරියේ හැමදිනකම මම නිරුත්තරය! ‌ගොලුය! බිහිරිය! හීන විතරක් පූපුදමින් මං ඈ හා අනන්තයක හිරවෙමි. 

"ඔයා කාලා ඉවරද?"

උත්තර ‌‌හොයමින් මමද ‌දොඩමලු ‌වෙමි. ආයෙමත් ‌ගොලු ‌වෙමි. හීන ඇහිදිමි. හිත පුරා අතුරාගනිමි. පසුව විදවන්ට සුරක්ෂිතව හැම ‌මොහොතම හිතේ රදවා ගනිමි. ඇය ‌මේ කිසිවක් දන්නේද නැත. ‌නොදන්නාවද විය ‌නොහැකිය. 

"අපි යමු...... ‌හොදටම රෑ ‌වෙනවා...!"

දැං ඇයට හදිස්සිය. මහල්වරාවට කලුවර අරගෙන රාත්‍රිය එඹෙමින් තිබුණා. අතේ තිබුණු පංති ගාස්තු වලින් බිල ‌ගෙවා දැමු අපි මහල්වරාව හංදියට පා නැගුවෙමු. ඇයට කිට්ටුවෙනුත් ඇගේ ගෑවෙන ‌නොගෑවෙන තරමිනුත් ඇගේ සුවද දැනෙන දුරකිනුත් මම ගමන් ගතිමි. ඇය මහල්වරාව බස් නැවතුම්පලේ රදවා මම ‌කොට්ටාව ‌දෙසට පයින් ඇවිද්දෙමු. ඒ අනාගත පරිස්සමටය. එදවස ඒහෙමය. ඇගේ සුවද ‌ගෙන තනියම හීන් කලුවරකට මුවා ‌වෙමින් මම හයිලවල් පාර දිගේ ඇවිද්දෙමි. හීත පුරා අතුල හීන පිරිමදිමින් කලුවරේ මම සැගවුණෙමි. 

වෙරෝනිකා........
වසර ගණනාවකට පසු පිට ‌දේශයක සුදු මිනිසුන් මැද ඒ සුවද ආයෙමත් පරණ මතකයන් අරගෙන හීනයක් දිගේ ඇවිත් තිබුණා. ජිවිතේ ඒහෙමය! ජිවත් ‌වෙනවා කියන්නේද ඒකටමය! මතක අමතක වන පරණ මතක අලුත් වන අලුත් දෑ මතකවන ඒකටය!

වෙ ‌ර‌ෝ නිකා.....
ඒක පාසල් ප‌්‍රේමයක්! බලාප‌ොර‌ොත්තුවක් තිබුණේ නැති, අවසානයක් දන්නේ නැති, සමාප්ති සටහන් නැති, ඒකතුවෙන්න ඉඩක් ‌තිබුණු න‌ො තිබුණු පාසල් ප‌්‍රේමයක්. පරණ මතක අවුස්සමින් කාටවත් ගින්නක් ‌ද‌ෙන්නවත්, කාගෙවත් හිත් අවුලවන්නවත් ඔනේ කමක් ‌‌ක‌ොහ‌ෙත්ම නැහැ. ඒත් ඒක්තරා  අහඹු සිදුවිමක් නිසාම හිතේ ‌ක‌ොණක කීරී ගැහි නැවත් උඩට මතුවු ඒ් සුන්දර මතකය‌ේ ඡායාවන් ‌බෙදා ගන්න හිතුණා. ජිවිතය පසු කරපු පරිච්ඡේදයක්, තරුණ කාළේ හිත වැටුණු ‌ප‌්‍රේමයක්, කසාද මිනිහෙක් ආයෙමත් රහට ලියද්දි!
ව‌ෙර‌ෝනිකා මං දන්නවා ඔයාගේ ඉවසීමේතරම, තේරුම් ගැනිමේ ප්‍රමාණය, ‌කෝපයේ දිග පළල. ඒත් මට ඔයත් ඒක්ක පරණ ‌දේවල් ‌බෙදා ගන්න ඔ්නි වුණා! ‌මේ මගේ හැටිය! ඔව් මම ‌‌ගොලුය ඒදා වගේම අදත්! මං කැමති හීන දකින්න. හීන වලින් හිත පුරෝගන්න. හීන වල ගිලිලා මැරෙන්න!

වෙරෝනිකා..... ආදරේ විතරක්ම ‌දෙන්න පුරුදු ‌වෙන්න ‌‌වෙනවා මට ආයේ!





Wednesday, January 1, 2020

පරණ වු ආලයක්!



න්දකාරයත් වැහී බීරම් විසින් වෙලාසනිම්ම මිනිසුන්ව ගෙවල් වලට ගාල් කරලා. ඈතින් පේන පාළම මත දිදුළන විදුලි ආලෝකයට රටාවකට නැති වුණත් වැටෙන වැස්ස හරි හැඩයි. මිනිස්සුන්ට එක එක අර්ථ දැක්වීම් තිබුණා ඔයා ගැන වෙරෝනිකා. සමහර ඒවා ඔයා මට කිව්වේ බෙහෝම උජාරුවෙන්, තවත් සමහර ඒවා ඔයා කිව්වේ නොක්කඩු ස්වරූපයෙන්. හැබැයි ඒ හැම දෙයක්ම අඩු වැඩි වශයෙන් ඔයාගේ ජිවිතයට බලපාන විත්තිය නිහඩවම මම දැනගෙන උන්නා. දැං ගොඩාක් කාළයක් මම මග බලාන ඉන්නවා ඔයා ආයෙමත් ඒවී කියලා. එත් දැං මං දන්න දේ තමයි ඒ ආවත් එන්නේ මං දන්න වෙරෝනිකා නොවන විත්තිය. ජිවිතේ අඩු පුරවන්න ඕනෑම දෙයක් කල හැකි මිනිසුන් සිටින සමාජයක වෙරෝනිකා ඔයත් තව එක්කෙනක් විතරයි කියලා මට පසක් වෙමින් තියෙනවා. තමන්ගේ වැරදීකාරිත්වය තමන්ගෙන්ම වහගෙන මිනිසුන් විවිධ දේ ඒ සදහා කියමින් හා කරමින් ඉන්නවා. 

වෙරෝනිකා....

මේ බියර් මත නිසා මගේ ඔළුව පැලෙන්න කකියනවා. එත් පෙන නගමින් විදුරුව මතට පිරෙන බියර් වඩියක් මගේ උගුරෙන් පහලට යන්නේ අපි ගැන මතක සියල්ලම දවා හළු කරගෙන. එත් එක පාරටම ඔයාගේ දෙතොල් මගේ දෙතොල් ඉස්සරහා තියෙද්දිම මට පියවි සිහිය හැමදාම එනවා. සිගරට් ෆිල්ටරයට කළු ගැහිලා, තැම්බිලා තියෙන දෙතොල් ආයෙමත් අස්වද්දදන්න ඇයි තවම ප්‍රමාද...??? 
වෙරෝනිකා....
ඔයා හිටියේ ඇස් තදින් වහගෙන... හරියටම කෙස් ගස් දෙකක් දුරින් ඔයාගේ දෙත‍ොල් නැවතිලා තිබුණේ මගේ දෙතාල් වලට. ඇස් ඇරං හිටපු මට නළියන ඔයාගේ දෙකම්මුල් හයියෙන් හපන්න හිතුනා. එත් ඔයාගේ දෙතොල් මග හැරලා එහෙම කරන්න විදිහක් මට නැහැ. ලා රෝස පැහැති තොල් සායම් දියවෙලා ගියදෙන් කියලා මම ඔයාගේ දෙතොල් සිප ගත්තේ....... 
වෙරෝනිකා....
මත් බව කියන්නේ මේකටනේ............ මගේ මුළු ශරීරය පුරාම විදුලි දහරාවක් ගමන් කරමින් තිබුණේ, ඒ නිසාම මම ඉපිලෙමින්, ආයෙමත් ඉපදෙමින් හිටියා. අඩ අදුර විසින් තව තවත් මා මොහොනයට පත් කරමින් තිබුණා. මට තිබුණේ බොහෝම කලබලයක්...
වෙරෝනිකා ..... මං කල්පයක් බලා උන්නා.....

මං දැං ඔයාගේ ලගනේ.... මාව වැළද ගෙනම ඉන්න.... තදින්

ඇයගේ හඩ සිහින්ය. රෝමෑන්තිකය. වශි කරවන සුළුය. ඔයාගේ දෙතොල් වලින් බැස්ස මගේ දෙතොල් ඊලගට නැවතුනේ ඔයාගේ දෙවුර මත. මම හිමිහිට ඔයාගේ ඇදන් සිටි ටී ෂර්ට කර එහා මෙහා කර මගේ හාදු ඒ සියුමැලි පුළුල් දෙවුර මත සිටෙව්වෙමි. ඒ වනවිටත් ඔයා ඉඩ හසර ලබා දෙමින් තිබු‌ෙණේ පහලට රූටන්න. මේ තරම් සැහැල්ලුවෙන් ඔයා මාව ඉවසන්න කොහොම පුරුදු වුණාද මංදා...?? හැමදාම මම ආස විලවුන් සුවද අදත් මට ගෙන දෙන්නේ ඔයා ගැන රෝමෑන්තික හීනමයි. එත් මම පියවී සිහියෙන් ඉන්න වගබලාගෙන උන්නේ හොදට.මගේ කරවටක් අත් යවමින් ඔයා හිටියේ ඇවිලෙන්න බලාගෙන. මම මාස ගණනක් තිස්සේ දැල් වෙමින් හිටියේ. 


තවදුරටත් මගේ වීදුරුව තුල බියර නැති බව හැගීමෙන් මම පියවි සිහිය එළඹවා ගතිමි. සිහිනයෙන් හරි මම ආසම ඔයාව සිප ගන්න, ලගට ගෙන මගේ ඇකයේ තුරුළු කර ගන්න, වෙරෝනිකා තව කල්පයක් මට බලාන ඉන්න වේවිද මෙහෙම....?? 

ඒක හීනයක් යැයි හිතපු කාළය ‌ග‌ෙවිලා ව‌ෙර‌ෝනිකා ඔයා දැං සදහටම මගේ ලග! රිදුණු තැන් පුරුද්ද ගනිමිුතු, කැඩුණු තැන් තනියම හදා ගනිමිනුත්, ව‌ේදනාව තනිව විද දරා ගනිමිනුත් මගේ හිතුවක්කාර හි‍ත ලග අවුරුදුම දහයක් ඔයා නැවතිලා! ආදරේ අඩු වැඩි වශයෙන්ද, ව‌ේදනාව මැනිය ‌න‌ො හැකි ප්‍රමාණයකින්ද සිනහාව අල්ප මාත්‍රයකින්ද දරාගෙන ආදරී ඔයා තාම මාගාව! ‌‌ක‌ොළඹ සද වගේ ‌ෙනොවුණත් ම‌ෙල්බන් හදත් හරි හැඩ තමයි! ඒත් ව‌ෙර‌ෝනිකා හද බලන්වත් මට ඉස්පාසුවක් තිබුණාද? 

ආදරේ පෑල ද‌ො රින් පැනලා යන්නේ හිටගන්න ‌ප‌ොළවක් නැති වුණාමද? ඒ්ක මගේ විකාරයක් විතරමද? ඒත් ව‌ෙර‌ෝනිකා සෑම ‌ද‌ොරක්ම විවෘත කරමින් ඔයාා තාමත් මට ආදරේ ඉස්සෝරෝම වගේ! මට ඒ්ම ඇති!!

Sunday, September 13, 2015




අල්කයිදා ප්‍රහාරයෙන් වසර ගණනකට පසු දෙවියන් මුස්ලිම් ජනතාවට මක්කමදී දඩුවම් කරයි.

ආදරණීය වෙරෝණිකා...!

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයට අල් කයිදා සංවිධානය විසින් පාඩම් උගන්වා ඊයේ දිනයට වසර පහලොවකි. තමා පිළිබදව මහ උජාරවකින් සිතාගෙන උදම් අනමින් ලෝකයේ රටවල් කොල්ල කමින් සිටි ඇමරිකාවේ චිත්ත ධෛර්ය සුනු විසිනු වෙන්නට අපගේ භාෂාවෙන් කියුවහොත් කුඩු වෙන්නට ගසා ඊයේ දිනට වසර පහලොවකි.

ඉතින් වෙරෝනිකා කාලෙකට පස්සේ ඊයේ ඔයාව ආපහු දැක්කා නිසා ඔයාට ලියන්නට සිතුවෙමි. මෙතෙක් කල් ලිවීමට නොහැකි වූයේ ඔයාව අමතක වෙලා නෙවෙයි ලංකාවේ එකක් ඉවර වෙන්න එකක් එන ඡන්ද නිසා, පාළකයෝ පත් කරනවා ඇරෙන්න වෙන වැඩක් කරගන්න වෙලාවක් අපට තිබුණේ නෑ. එක එක දූෂන ගැන දේශපාලන පක්ෂවල ඉන්න අයම අපිට කියලා ආපහු අපි දන්න තොරතුරු තියෙනවනං එවන්න කියලා කියන නිසා අපි දැන් ඒ ගැනත් හොයන්න ඕන. මෙච්චර දහසක් එකක් වැඩ අතරේ ඔයාට ලියන්න නිමිත්තක් අද උදේ ජංගම දුරකථනයට කෙටි පණිවිඩක් විදියට ඇවිත් තිබුණා.
"සෞදි අරාබියේ මක්කම මහ පල්ලියේ දොඹකරයක් කඩා වැටී 107 ක් මරුට. 238 තුවාල ශ්‍රීලාංකිකයන් ඒ අතර නැතැයි මුස්ලිම් මහ පල්ලිය කියයි ."
ආදරණීය වෙරෝණිකා දෙවියන් ඇමරිකාව පැත්තේ හිටංද....? (අපේ ජනාධිපතිතුමාගෙන් ඉගෙන ගත්ත වචනයක් සිටගෙනද යන්න මෙයින් අර්ථ දැක්වෙන බව කරුණාවෙන් සලකන්න )
මේ කෙටි පණිවිඩයෙන් බොහෝ පිරිසක් මේ වන විටත් දුක් වෙමින්ද, තවත් පිරිසක් සතුටු වෙමින්ද සිටිනා අතර තවත් පිරිසක් දිට්ඨ ධම්මවේදනීය කර්මය වැනි මාතෘකා පිළිබදව උනන්දු වෙමින්ද සිටිනු ඇත. ඒ අතර සතුටු වන්නා වූ පිරිස අතර ඇතැමෙක් මුහුනු පොතට දමන්නට සිංහල ජාතියට වින කරනා හම්බයන්ට සිදුවූ මේ දේ අගය කරනවානම් ලයික් කර ෂෙයාර් කරන්න වැනි පෝස්ට් හදමින් සිටින්නට පුලුවන. එහෙත් මේ තුල ඇති මහත් වූ බේදවාචකයක් පිළිබදව ඔයාට ලියා තබන්නට උදෑසන සිත බල කලේය.

ජාතිකත්වයට යටකර මුස්ලිම් විරෝධය ලෝකයට ගොඩනැගූ මහබලවතා
වෙරෝනිකා....මුස්ලිම් ජාතිය වෙළදාම මූලික කරගත් ජාතියක් බව ඔයාට අමුතුවෙන් කියන්න උවමනාවක් නෑ. ඒත් මුස්ලිම් ජාතිය ජාතිකවාදය ඇතුලේ හිර කරපු අනෙක් ජාතීන් අතර පිළිකුල් කිරීමට හා හෙලා දැකීමට වින කැටපු ඇමරිකන් චීත්තේ ගැනනං නොකියා  ඉන්න බෑ. මේකට බලපෑවේ ප්‍රධාන කාරණා දෙකක් එකක් තෙල්  අනෙක මහබලවතා වීමේ පිස්සුව හා ඉතා සුලුතරයක් වූ තමාගේ යහපත සදහා අනෙකාව කොල්ලකෑමේ උවමනාව. තමන්ගේ චීත්ත වෙනත් රටවල් සදහා පිටත් කර හරමින් බලශක්ති ව්‍යාපාර හරහා ජනතාවට සුභසෙත සලසනා ආකාරයක් පෙන්වමින් තමන්ගේම රටින් ඒ සදහා ණය මුදල් නිකුත් කරමින් ව්‍යාපෘතිය තමාගේම රටේ ඉන්ජිනේරු සමාගම් යටතට ගණිමින් බොරු දත්ත වාර්ථා හදමින් රටවල් තමන්ගේ ණය කාරයන් කර ගනිමින් ආර්ථික වශයෙන් වෙනත් රටවල් වල කොන්ද කැඩීම තම පිළිවෙත කරගත් ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය කමාට විරුද්ධව නැගී සිටිනා ප්‍රගතිශීලී ජන කොටස් බොහොමයක් ත්‍රස්ත්‍රවාදීන් ලෙස හංවඩු ගසා මර්ධනය කලේය. ලොව බොහෝ රටවල් ගණනකට රෝග පීඩාන්දී රැසක් උරුම කල අතර ආගම ඉතා නින්දිත විදියට තෙල් හා කණිජ සමාගම්හි ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් භාවිතා කරමින් බොහෝ ගෝත්‍රික කණ්ඩායම් පෘතුවි ග්‍රහයාගෙන් අතුගා ඉවතට විසිකර දැම්මේය.ඉක්වදෝරය, ඉන්දුනීසියාව,ඉරානය කොලොම්බියාව ආදී රටවල් සදහා මැදිහත් වෙමින් ඔවුන් සතු ස්වභාවික පරිසරය විනාශකර දමමින් මහත් ව්‍යසනයන්ට එම රටවල්හි ජනතාව ඇද දැම්මා පමණක් නොව විරුද්ද වන්නන් ඝාතනය කිරීමටද පිරවර ගත්තේය. සෞදි අරාබියේ රජ පවුලේ අල්ලන්ට නොහැකි ඇතැම් අය ස්ත්‍රීන් දී ඇල්ලුවේය. රුසියාවට එරෙහිව ඔසාමා බිල් ලාඩින් ඇතිදැඩි කර මුදාහලේය.
සියලු ජඩවැඩ වසාගැනීමට ආගම භාවිතා කලේය. ආගම් යුද්ධයක් ලෙස ලෝකයට පෙන්වමින් ඉහත සදහන් රටවල්හි භූමිය යට තිබෙන්නාවූ කණිජ සම්පත් කොල්ල කන්නට පටන් ගත්තේය. ගෝලීයකණය වීමේ ලාලසාවක් ලෝකයේ අහිංසක ජනතාවගේ සිත්තුල ඇති කරමින් ජනතා කැමැත්තෙන් රටවල් තුල සැගවී ඇති සම්පත් කොල්ල කෑමට පිඹුරුපත් සකස් කලේය.
ඔයා දන්නවද වෙරෝණිකා ලංකාවේ අපිටත් ඒ දවස්වල ගෝලීය ලෝකෙට ඇතුල් වෙන්න තිබුණේ මාර ඇම්මක්. මං මේ කියන්නේ මං ගැන. ඒක ඒ තරම් සුරංගනා හීනයක් විදියට ලංකාවේ ගම්මාන ඇතුලට පවා ඉහින්න තරම් ඇමරිකන් කාරයා දක්ෂවෙලා තිබුණා. ඇත්තටම ඒක දක්ෂ කමත්නෙමේ අනෙක් රටවල් සූරාකෑමට තියෙන ඕනෑකම.
ආර්ථික කුලී ඝාතකයන්, සී අයි, ඒ මැරවරයන්, ඇමරිකන් හමුදාව යොදාගනිමින් ලෝකය  චණ්ඩිකමින් කොල්ල කෑම එළිපිටම කරන්නට පටන් ගත්තා විතරක් නෙමේ, සී අයි ඒ සංවිධානය එළිපිටම රටවල් කිහිපයක නායකයින් ඝාතනය කරමින් ඒ පිළිබදව ලෝකයට දැන ගන්නට පවා ඉඩකඩ සකස්කලා. සිනමා කෘති තම පටු දේශපාලන උවමනාව වෙනුවෙන් භාවිතා කරමින් ලෝක ජනතාව බියවැද්දීමට සැලසුම් කලා. 2001 රුසියාව දිහාවට හරවපු බිල්ලාඩන් ආපහු ඇමරිකාව පැත්තට හැරෙන්නේ මෙන්න මේ වගේ වෙලාවකදි, ඇත්තටම මේ ගැන මට පොඩි සැකයකුත් තියෙනවා වෙරෝණිකා, බිල්ලාඩන් හිතලා ඇමරිකාව පැත්තට හැරුණද නැත්නම් රුසියාව බිල්ලාඩන්ව ඒ පැත්තට හරවන්න තරම් දක්ෂ වුනාද කියලා.
අල්කයිදා ඇමරිකන් ප්‍රහාරය ඇමරිකාව සලිත කලාසේම ඒ යට සැගවී තෙල් ව්‍යාපාරයේ බලය ශක්තිමත් කර ගැනීමට තම යුධ ශක්තිය භාවිතා කිරීමටද ඇමරිකාව පසුබට වුනේ නෑ. ලෝකයේ අනුකම්පාව ඉල්ලා ස්ත්‍රී කදුලු වපුරවමින් මුස්ලිම් ජාතිය මහා විනාශකාරී , වෙනත් ජාතීන්හි මිනිසුන් වද කරන ,ඉක්මණින් පැතිරෙමින් අනෙක් රටවල්වල බලය අල්ලා ගැනීමට දතකන ජාතියක් ලෙස හංවඩු ගසමින් ඒ සිතුවිලි වෙනත් රටවල් වල මිනිසුන්ගේ හිස් මතට ඇතුල් කරමින් ජාතිවාදය නිර්මාණය කරන්නට විය. ක්‍රිස්තියානි හා බෞද්ධ ආගම් දෙක ඇපයට තබා ගනිමින් මෙම ආගම් දෙකෙහි ජන්මාන්තර වෛරකාරයන් ලෙස පෙන්වමින් ජාතිවාදයෙන් සිත් දූෂණය කිරීමේ පදනම දැම්මේය. ලෝකය අවුලා ඒ අතර තුර ඊට යටින් තමාගේ වුවමනාව සිදුකර ගැනීම ඇමරිකාවේ අභිප්‍රාය විය. කලාපීය බලවතා වීමට දගලන ඉන්දියාව පකිස්තානය හරහා මෙල්ල කරමින්ද, තමාගේ බලයට අභියෝගයක් වන චීනයේ ආර්ථිකය කඩා දැමීමට කටයුතු කරමින්ද ( මේ වන විට ) සිටී.
ලංකාව පැත්තෙන් ගත්තහම මෙහෙමයි වෙරෝණිකා
දෙමල ජාතිය තමන්ගේ ව්‍යාපාර සාර්ථක කරගනිද්දී ඒක මහා ව්‍යසනයක් විදියට සිංහල ජාතියට පෙන්වපු අදිසි හස්ත සිංහල දෙමල ගැටුමක් ලංකාව තුල නිර්මාණය කරන්න සමත්වුනා. සිංහලයන් තුල තිබුණු ව්‍යාපාරික ඉරිසියාව ආගම එක්ක පටලවලා බියක් ලෙස වර්ධනය කරලා ඉතිහාස කතාවලින් ඇදලා ගනිපු වීරයන්ට කියලා ජාතික හැගීම අවුස්සල ලක්ෂ ගණනක් සිංහල දෙමල තරුණ තරුණියන් මේ පොළොවේ සදහටම නිදි කරෙව්වා. කොහොමත් ඇමරිකන් වුවමනාව  තමන්ගේ ප්‍රධාන ව්‍යාපාරික ත්‍රිත්වය ආරක්ෂා කරගැනීම. හා ලෝකයේ ඇතිවන ප්‍රශ්න හා තමා විසින් ඇති කරවන ප්‍රශ්න හරහා තම ප්‍රධාන ව්‍යාපාරයන් හැසිරවීම. මොනවද මේ  ව්‍යාපාරයන් - ආයුධ ඖෂධ සංවර්ධන හරහා ගැට ගැසුනු පොලියට සල්ලි දීම.

ඔයා දන්නවද වෙරෝණිකා ඇමරිකාව පහුගිය යුද්ධය පිටිපස්සේ හිටියා විතරක් නෙමෙයි ඒකෙන් සෑහෙන් පලත් නෙලා ගත්තා. ඒත් ෆොස්පේට් , විල්පත්තු , යාල ( ඇමරිකන් ශ්‍රී ලංකා ඒකාබද්ධ පුහුනුවීම්  කියලා නාඩගමක් නටන්න ලෑස්ති වුනානේ ඇමරිකාව. ඇත්තටම ඒ වෙලාවේ මැදිහත් වුනේ සුනාමිය මිසක් දේශප්‍රේමී සංවිධාන නෙමේ කියලා මං ඔයාට කියන්න ඕන. හේතුව ඒකට ත්‍රස්තුවාදී විරෝධයේ සලුපිලි අන්දලා තිබුනු නිසා දේශප්‍රේමී සංවිධාන වලට යාල කැලේට වෙන හානිය ගැන වැටහීමක් තිබුනේ නෑ. ) ඉරණවිල ආදියේ පටන් බොහෝ සෙල්ලම් මේක අස්සේ නටන්න සැලසුම් කලා, පහුගිය යුද්ධය අතර කාලසිමාව තුල මුස්ලිම් ජනතාව ව්‍යාපාරික අතින් ගොඩ නැගුණා, ඒ අතරේ තමයි මහින්ද තමන්ගේ චණ්ඩි යාලුවන් ආදර්ශයට ගනිමින් චීනය එක්ක යාලුවෙලා සදාකල් බලේ ඉන්න සූත්‍රය සජ්ඡායනා කරන්න පටන් ගන්නේ. ඇමරිකන් අදිසි හස්තය මින් උපරිම පලනෙලා ගන්නට ඇතැයි මට විශ්වාසය. ඒ සිංහලේ වීර වංශ කියනා අයුරින් ළදරු විදියට නෙමේ. ( ඔහුට අනුව සියල්ල කුමණ්ත්‍රණය. මට අනුව එසේ නොවේ. එහෙත් විමල් ලවා කුමණ්ත්‍රණ යන්න විහිලුවකට ලක් කිරීමට ඇමරිකාව පියවර ගත්තාදැයි සැකයක් ඇතැයි කියන්නේ මේ දිග ලිපියෙන් වෙහෙසට පත් ඔයාව ටිකක් හිනැස්සවීම හොදයි කියා සිතුණු බැවිනි. ) ලාංකීය මුස්ලිම් ජනතාව හා සිංහල ජනතාව අතර ආගම් ප්‍රධානකොටගත් යුද්ධයක් හදිසියේ ඇවිලවීමට කටයුතු යෙදීම මාගේ අදහස අනුව කුමණ්ත්‍රණයකි. කවුරුන් දඩමීම කරගෙන එය ඇති කරත් ඇමරිකාව ඒ පිටුපස සිටින්නේ යැයි මම පුද්ගලිකව විශ්වාස කරමි. ඊට ප්‍රධාන වශයෙන් කාරනා කිහිපයක් හේතුලෙස මම දකිමි.
01 සුනාමිය වෙලාවේ ගාල්ල නගරයට බැසගත් ඇමරිකන් බටයන්,( ඇමරිකන් ශ්‍රී ලංකා හමුදා අතර පැවැත්වීමට යෙදී තිබුණු ඒකාබද්ධ හමුදා පුහුණුවීම් සදහා ගෙන ආ ආයුධ සියල්ල සුනාමියෙන් මුහුදට ගසාගෙන ගොස් තිබූ නිසා ඒවා සොයන්නට පැමිණි ) ආයුධ සෙවීම අතර මුස්ලිම් ජනතාව පිළිබදව සෙවීමට වැඩි උනන්දුවක් ගත්තෝය.
02 අල්කයිදා සංවිධානය සමග ලාංකීය මුස්ලිම්වරු සම්බන්ධයක් කටකතා පැතිර ගිය අතර දැන් එය එස් අයි එස් සමග සම්බන්ධ බවද පසුගිය දිනෙක මියගිය එස් අයි එස් බටයෙක් ලංකාවේ අයෙක් යන්න ආදී වශයෙන් කතාන්දර ගොඩ නැගෙමින් පැවතීම.
03 මහින්ද රාජපක්ෂගේ පරාජයෙන් පසුව හදියේම යුධ අපරාධ පරීක්ෂණය නවතා ලංකාවටම එය කැමති පරිදි කරගන්නැයි පවසා ලංකාව පිළිබදව පුදුම තරමේ කැක්කුමකින් කටයුතු කිරිමය. අනෙක් කාරණය නම් සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා වෙත පාන්නාවූ වැඩි සෙනෙහසයි. මෙවරද ගෙන්වා ගත්තේ ඔහුය. රනිල් ගියේ ඉන්දියාවටය. ලෝක නයකයින් සමග ගත්කල ඇමරිකාව හා ගනුදෙනු කිරිමට වර්ථමාන ජනාධිපතිවරයා පොඩි වැඩිබව මාගේ අදහසයි. කෝකා කෝලා තෙල් කාන්දුව වෙලාවේ ඔහුගේ හැසිරීමද ඇරිකාවට ඔහු පිළිබදව ආදරයක් හා වැඩි විශ්වාසයක් තැබීමට ප්‍රමාණවත්ය.
කෙසේ හෝ මා සදහන් කල මක්කම සිදුවූ සිදුවීම ඉබේ සිදුවූවක්ද නැතිනම් එයත් ඇමරිකාවේ සැලැස්මක්දැයි මම නොදනිමි. මට ඊට සාධාරණ සැකයක් ඇත. හේතුව ඇමරිකාව ඔවැනි කඩප්පුලි වැඩ කර තිබෙන්නේ අද ඊයේ නොවේ. කෙසේ වෙතත් සිංහල මුස්ලිම් ගැටුමක් ඇතිවනු නොදැකීම මාගේ ප්‍රාර්ථනයයි. ඒ අන් කිසිවක් නිසානොව දිගින් දිගටම ඇතිවෙමින් තිබෙන තත්වයන් හා නොබෝ දිනෙක සිට කඩා වැටෙමින් පවතින චීන ආර්ථික ආදී කරනු දෙස බැලීමේදී ලංකාව ඇමරිකාවට වැදගත් සාධකයක් හා භූමියක් වෙන නිසාවෙනි. දැන් අපට සිටින්නේ සුජාතම ජනාධිපතිවරයාම නොවෙන බව අප සිහිතබාගත යුතුය. මන්ද තමාට වුවමනා දේ කර හිමිච්ජාවගේ වගේ හිදීම ඔහුගේ එක් ස්වභාවයක් නිසාවෙනි. මේ වඩාත්ම අවධියෙන් සිටිය යුතු කාලය බැව් මගේ අදහසයි.

මම දැන් නවතිනවා වෙරෝණිකා .

චාමර ප්‍රසන්න කොඩිතුවක්කු



Thursday, September 10, 2015

වසන්තයට අතපසු වු පෙරවදන....



“ජිවිතයත් හරියට කාළගුණය වගේ..... වෙලාවක හරිම සුන්දරයි... තවත් වෙලාවකට හරිම සෝචනීයයි. එත් ජිවිතය නොනැවති ඉදිරියටම ගලා යමින් පවතියි. අපිට පුළුවන් මේ සියල්ල අතර දෝලනය වන්න විතරයි.“

ඊයේ රාත්‍රි යේ සිටම ඇද හැලෙන මහා වැස්ස මුළු පාලතම අදුරක ගිල්වමින් තිබුණා. එත් සුබ නැකත් එළඹෙන එක නවතින්නේ නැහැ.  පුංචි පුංචි වැහි බිංදු රූ රා වැටෙන ගස් කොලන් අතරින් ඇය සුරංගනාවියක් වගේ පුංචි මල් කිණිත්තක් අත දරාගෙන පැමිණෙමින් තිබුණා. කවදාවත්ම දැක නැති කොණ්ඩ මෝස්තරය නිසාම ඇය වඩා ත්ව්ර ලෙස පෙනෙන්නට වුණා. තැතිගැන්මක් එක්ක මොකකදෝ බියක් ඇගේ අැස් අග ලියවිලා තිබුණා. මං බලා උන්නා මඩ කඩිති උඩින් පැන සුරංගනාවියක් පාවෙන අයුරු.

     “ මං ලස්සනද......“

ඇය ලස්සනය බාහිරෙන් පමණ් නොව ඇගේ හදවතින්ම
ඇය ලස්සනය දොකොපුල් පමණක් නොව හාදු වලිනුත්
ඇය ලස්සනය මනස්කාන්ත දෑස් වලින් පමණක් නොව බැල්මෙනුත්
ඇය ලස්සනය...........

දහසකුත් වචන වලට එහා ගිය සිනහාවකින් ඇය අතේ වු මල්කිණිත්ත මගේ කෝට් එකේ රැදෙව්වා. එත් ඇය මගේ පපුවට තුරුලු වුයේ නැත. ඒ ඇය තුල වු තැති ගැන්ම නිසාවෙන් විය හැකිය.

ඒ තැති ගැන්මට එහා ගිය හදිස්සියක් ඇයට තිබුණා..... එත් මං හිටියේ දෙලොවක් අතර.... ඇගේ ප්‍රේමය අභිමුව මං හැමදාම දියවෙලා යනවා. මං හැමදාම පරාජය වෙලා යනවා. 
බොහෝ අය ලස්සනට ඇදගෙන ඇවිත් තිබුණා, සතුටු කතා මැද ප්‍රිති සිනහා දෝරේ ගලමින් තිබුණා. තම තමන්ගේ පිංතූර ගනිමින් සතුටු සාමිච්චියේ යෙදෙනෙ කෙල්ලන්ගේ මුකුළුව වැස්සේ තිබු ගුප්ත බව මෙලෙක් කලා. මට ඇය දුටු වෙලෙ පටන් ඕන කළේ ඇගේ දෙතොල් සිප ගන්න. එත් ඇගේ මයාව නැතිවෙතැයි බියෙන් මං මගේ ආසාවල් හැමදාම වගේ හංග ගත්තා. කතා මැද කාළය ගෙවෙමින් නිත්‍යානුකූලව අපි විවහා ගිවිස ගත්තා. නිතියෙන් අපි එක්වුණා. නිතියට වඩා වේගයෙන් කාළය ගෙවි යනවා. ප්‍රේමවන්තයෝ අඹුසැමියෝ වෙනවා...... ජිවිතය සුසුම් මැදින් දිග හැරෙන්න ගන්නවා. ආදරය හෙට වගේ ප්‍රර්ථනාවක් වෙනවා......


            “වචන අතර ගොඩ ගහපු ඔයාගේ ජිවිත නිසා මං මගේ ජිවිත ගිණි තියා ගත්තා“


සුරංගනාවියකගේ ඇස් වලින් වැස්ස වගේ කදුළු දෝරේ ගලනවා. ආයේ වසන්තයක් එ්වියැයි කාට නම් සපත කළ හැකිදැයි මම නොදනිමි. එත් ජිවිත ඉදිරියට ඇදෙමින් තිබේ. තවම ඇය ඉස්සර වගේ මගේ ළයේ හිස හොයාගෙන උණුහුමක් සොයමින් සිටියි.

   “ ආදරේ අපිට කරන්න පුළුවන් දෙයක් නෙවෙයි..... එක් අපි තුල නිරායාසික උත්සාහයකින් උත්පාදනය වන ශක්තියක්..... අපිට පුළුවන් එක විදින්න විතරයි....“ 
දිගු හුස්මක් පිට කරමින් මං ඇයට පැවසුවා.

ඇය දිගු සුසමකින් ලය පුරාවාගෙන අනෙක් පස හැරි නින්දට වැටුණාය..........



Wednesday, August 6, 2014

ප්‍රේමය නම් වු ඈ


ඉර බැහැන් යන්න කිට්ටු වෙලාවක මං ඈත පාර දිහා බලාගෙන හිටියා. සෙනග පිරිච්ච බස් වලින් තැලිච්ච මල් වගේ කෙල්ලෝ බැහැලා ඇදුන් හද හදා ඈතට යනවා. එන බස් එකක් බස් එකක් ගානේ මං බෙල්ල හරවා හරවා ඉස්සි ඉස්සි බැලුවේ මගේ අස්වැසිල්ල සොයා ගන්නයි. පිටකෝට්ටේ පැත්තේන් කලුවර හිමින් හිමින් ඇදෙමින් තියෙද්දි මොණරෙකු සේ සාරියක්ද ඇගලා ගත් ඇය දුවවිත් මා අතේ පැටලුනා. 

“Sorry.........“

ඒ ඇගේ හැමදාම ප්‍රථම වචන පෙළයි.  පිළිවලට පිරා තිබු ඇගේ හිසකේ මම අවුල් කලා මිස කිසිවක් නොදොඩා හිටියා. 
‘ආ...... මාර වැඩක්නේ අද පත්තරේක මං කියෙව්වා ලිපියක් ඇත්තටම ඒක ලිපියක් නෙවෙයි කතාවක්.....‘

අපි යන්නේ කොහේද මොනවද කරන්නේදැයි ඇයට වගක්වත් නැත ඇය එතරම්ම සුරක්ෂතභාවයකින් මගේ වැලමිටෙහි එල්ලි පැද්දි පැද්දි ගමන් කරයි. ඇගේ කතාවට වඩා මා වඩා ප්‍රිය කරනනේ ඇය එය කියන තාලයට හා තනයටය. 

“ඒ කතාව ඔයාගේ..... ඔයා ලියපු ඒවා තැනින් තැනින් එකතු කරලා පොඩි වෙනසකට වෙන වචන දාලා ලියලා තිබුණට ඒ ඔක්කොම ඔයාගේ.....“

මම මද සිනහවක් පා ආයෙමත් යන එනමං සොයන්නට විමි. මට මගේ කියා ඇත්තේ මේ ආදරය පමණකි. මේ ලෝකයේ මා හදුන්නේද මේ ලෝකයෙන් මා හදුන්නේද ඒ ආදරය පමණකි. ඒ ආදරයට ඇත්තේද එකම නමකි....... ඒ වෙරෝනිකා ය. ඉතිං මගෙන් ඇය සොරා ගැනිමට කිසිවෙකුටවත් බැරි බවනම් මම දනිමි. ඒ ප්‍රේමය පිළිබදව මා තුල ඇති විශ්වාසයයි. මිනිසුන් අපි හා විශ්වාසය ගොඩ නගා ගන්නේ වචන පතින් නොව ආදරය මතිනි. අපේ සියලු සබදතාවන් ගොඩ නැගෙන්නේ වචන මත නොව ආදරය මතය. අපගේ ඉවසීමද ගෞරවයද වර්ධනය වන්නේ ආදරය නිසා මිස වචන නිසා නොවේයි.

“ඔයාට හිතෙන්නේ නැද්ද එක හොරකමක් කියලා.....“

මා දොඩමලු කිරිමේ අභියසින් ඇය බැරැරුම් ලෙස ප්‍රශ්ණය මා මත පැටෙව්වාය.

මම දෙපස බලා ඇගේ අත තදින් අල්ලාගෙන අලුතින් තාර ගල්වා උස් කර ඇති චිස් මෙන් තාර පාරන් එහා පැත්තට එතෙර වුයෙමි. අලුත් ගඩොල් මතින් අපි අශ්චරය දෙසට පිය නගන වෙලාවේ ඇය සොරකමක් මතක් කර ඇත. ඇය පිළිතුරක්ද අපේකෂාවෙන් නිහඩව සිටියි. මාගේ මේ නිහඩ බව දැන් දැන් ඇයට හොදට හුරුය. ඒ නිසාම ඇගේ ඉවසිමේ සීමා මායින් පුළුල්ය. එතරම්ම දුක් මහන්සි වි ඇය මට හුරුපුරුදු වි ඇත. 

“අපිට අපේ කියලා වචන කෙහේද තියෙන්නේ වෙරෝනිකා..... අපි යමක් ලිව්වට පස්සේ එක අපේ නෙවෙයි. වචන හොරකම් කලාට මිනිස්සුනගේ ආදරය හොරකම් කරන්න පුළුවන්ද“

“ආදරය හොරකම් කරන්න බැහැ..... එත් ඇයි මිනිස්සු එහෙම ඔයාගේ හැගිම් හොරකම් කරන්නේ.....“

“අපි තුල ආදරය තියෙනවා නම් අපිට අනුන්ගේ හැගිම් හරි වචන හරි අවශ්‍ය වෙන්නේ නැහැ... අපේ පැවැත්ම තිරණය කරන්නේ වචන නෙවෙයි ක්‍රියාවයි. වචන වචන හැටියට හැගෙන්නේ කියන්නා තුල ඇති ආදරයේ ස්වරය සමුහය නිසයි......“

“හොව් හෝව්....... දේෂණ ඇති.......“
ඇය මගේ පිළිතුරට මග ඇහුරුවාය. ඇගේ ඇස් දැලිවි ඇත, කම්මුල් රත් පැහැ ගැන්වී පිපි එමින් තිබේ.

‘‘මං ඔයාට ආදරෙයි........“
ඇය මගේ උරය මත ඇගේ දොතොල් තියා උණුසුම් හාදුවකින් මගේ ගත ප්‍රණවත් කළාය. දිගු හුස්මක් ගත් ඇය.......

“මට සතුටුයි ඔයාව මට හුමුවුණ එක ගැන..... එක අස්වාභාවික හමුවිමක් වුණත් මම කැමතියි අපි ඉන්න විදිහට......“

සත්තකින්ම ඇගේ ප්‍රේමය මහ රුක්ෂයක් මෙන්ය. මා මුලදි සිතා සිටියේ මා තරම් කිසිවෙකුටවත් ආදරය කල නොහැකි යැයි කියාය. නමුදු ඇය හමු වු දා පටන් මගේ මුල් බැස ගැනීම කොපමණ වැරදිදැයි මටම තේරෙන්නට පටන් ගත්තා. විටක ඇය මවක් සේද යෙහෙලියක් සේද බිරිදක් සේද භික්ෂුණියක් සේ ද මා ඉවසන්නීය. තවත් විටක ඇය පාසල් ගුරුවරිය මෙන්ද නිතිඥවරියක් මෙන්ද සෙබලයක් මෙන්ද තහංචි පනවන්නීය. නමුදු ඇය කිසි විටකත් මා හට දක්වන ප්‍රේමය අත් හැරියේ නැත. වැටෙන්න වැටෙන්න ආයෙමත් කෙහෙන් හෝ කොණක් අල්ලාගෙන ඈ මා මත්තේම දළු ලා වැඩෙන්නීය. මවිසින් මගහැර යන සෑම තැනකදීම ඇය කෙලින් සිටගෙන මා තදින් වැළද ගෙනම සිටින්නීය. ඒ හැමවිටම මගේ පපුවට දැනෙන එකම උණුසුම ඇගේ ප්‍රේමයේ උණුසුම ම පමණෙකි. ඇගේ ප්‍රේමය ඉදිරි පිට මා ළදරුවෙකු සේ අසරණව දත් විළිස්සාගෙන බලා උන් වාර අනන්ත ය. ඒ වෙරෝනිකාය.......

“මිනිස්සුන්ට තමන් තුල කිසිම දෙයක් නැති වුණාම අනෙක් අයගේ අදහස් හරි තමන්ගේ වගේ ලියන්න ලැජ්ජ නැද්ද මන්දා......?“

ඇය තාම මුල් ගැටළුවේම සිත් යොමා සිිටින බව මට වැටහුණේ එවිටය. ඇය අතෝරක් නැතිව එක දිගට කියවාගෙන යයි. සැරෙන් සැරේ මොන මොනවාදෝ ප්‍රශ්ණ මගෙන් විමසා ඇයම පිළිතුරු සපයාගෙන කතා කරමින් යයි.

“හදිසියේ මං කතා කරන එක නැවැත්තුවොත් අපේ සම්බන්ධතාවයට මොකක් වෙයිද දන්නේ නැහැ....!!“
එක්තරා දිනෙක නිශ්චිත මොහොතක ඇය හැඩුම්බරව කී දේ තවමත් මා මතකයේ ඇත. 

වචන - ඒ ඇගේ ආදරයේ එක් පැතිකඩක්ය. හැමදේමත් හැමවිටමත් ඇය ප්‍රකාශ කරමින් මට ප්‍රේම කරයි. තවත් විටක ඇගේ වෙලෙමින් හුරතල් වෙමින් ඇවිස්සෙමින් ප්‍රේම කරයි. ඇය විවධාකාරය. එක මිතික නොවන ඇයට බහුමිතක පැතිකඩවල් ඇත. ඇය ඒ හැම අයුරින්ම මට ප්‍රේමය ප්‍රක්ෂේපණය කරමිනි උන්නාය. එහෙත් ඇය දැන හදුනා ගත් දින පටන්ම මා ඇය හා ආලයෙන් වෙලුන් ලෙසම මම ඇය ප්‍රේම කරමින් සිටියා. කලු සුදු මම වර්ණ අන්තර නොදන්නා සේම ප්‍රේමයේ චලනයන් නොදන්නෙමි. නමුදු ඇය ශුංගාරාත්මක ලෙසත් විචිත්‍ර ලෙසත් මා හට ආලය පායි. 

දසත අදුරින් වැසි ඇතිමුදු අශ්චර්යමත් පහන් කණු ඒ බව අපට අමතක කරවමින් සිටියි. අප පසු කර යන එකා දෙන්නා අප දෙස බලනුයේ ‘ඇපල් කන්නේ පණුවොමය‘ යන තියරියෙනි. අපි අතුරු මාර්ග මග හැර ප්‍රධාන මාවතින්ම වෙරළ අද්දරට සෙන්දු වුයෙමු. තැන් තැන් වල මිනිස් සමුහයාගේ චලනයන් අපිට කිසි වැදගැන්මක් ගෙන ආවේ නැත. 

“අපි අද මුහුදට කතා කරන්න ඉඩ දෙමු...“
මම වැල්ලේ වාඩි ලා ගමිනි පැවස්වෙමි.

මගේ ගෙල වටා අත් යවා මා ඇගට බර වී ඇය මගේ හිස් මුදුණ උණුහුමින් සිප ගත්තාය. ඇය මේ සාගරය තරම්ම ගැඹුරු නොවේදැයි මම තවමත් සිතමි.





Saturday, April 12, 2014

ජිවිතයට හිරගෙයක්!



ඔබ හිරගෙයක කොටු වෙන්න කලින් මදකට දැනුවත් වෙන්න
විවාහය උගුලක්
ගැහැණියක් විසින් ඔබ උගුලට හසු කර ගනිවී.
ඔබ විසින් ගැහැණිය උගුලට හසු කර ගනිවිී. 
එවිට ඔබ දෙපලට එකින් එක
වධයට, හිංසාවට,
පමුණුවා ගන්නට සදාකාලික අයිතිය නීතියෙන් ලබා දෙන
විවාහය සමාජය තුල බිහිවන්නේ
මිනිසා ආදරය කරන්නට 
හෝ
මිත්‍රත්වය රකින්නට
හෝ
අසමත්වීමේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්.
විවාහය ආදරයට ආදේශකයක් නොවේ.
එය හරිම දුප්පත් විකල්පයක් පමණයි.
ඔබ කවරෙකුට හෝ ආදරය කරනවා නම්,
එය නීත්‍යානුකූල කොන්ත්‍රත්තුවක්
කර ගන්න ඕනේ නැහැ.
නීතිමය කොන්ත්‍රත්තුවක් මගින්
සහතික කරන්න බැහැ, 
ඔබ හැම විටම
ඒ පුද්ගලයාට ආදරය කරන බව,
නීතියම කොන්ත්‍රත්තුවකට
ආදරය මත කිසිම බලයක් නැහැ.
විවාහය නීතියෙන් පිළිගත් කොන්ත්‍රත්තුවක්,
ඒක අයිතිකාරකමක්,
පුද්ගලික දේපල අයිතිකාරකමක්ම තමයි,
ඒක බලපත්‍රයක් - ඔබ අයිතිකාරයා.
මෙය හොදින්ම කියා පාන්නේ
එතැන ආදරය නැති බවයි.
නීතිය පැමිණෙන්නේ
එතැන ආදරය නැතිවී ගිය විටදි පමණයි.
එහෙම නොවන්න
ආදරයට ආදරය ප්‍රමාණවත්

---- ඕෂෝ ----





Tuesday, March 18, 2014

මග හරින සත්‍යය



ඔබ ඉදිරියට තබන අඩියක් පාසාම කවුරුන් විසින් හෝ ඔබව බිය ගනවනු ලබනවා. එක තත්වය හෝ ව්‍යවහාරය යැයි භාර ගැන්මට අපි හැමවිටම පෙළඹෙමින් සිටිනවා. නමුදු ඔබට හැකි වුණා නම් ඔබේ ධෛර්්‍යය එක් නිමේශයකට හෝ අත්හදා බලන්න ඔබට සතුටක් දැනේවී. අවිනිශ්චිත අනාගතයක් වුවත් ඔබට සතුටක් දැනේවී. ඒ නිදහසේ වින්දනය ඔබේ සිත පතුලටම දැනෙන මොහොතයි. අපි විසින්ම තනා ගත් අර්ථ බොහෝමයකට මැදිව අපි ජිවිතය විනාශ කර ගනිමින් හිදිනවා. 

ඔයා මට ආදරේද කියලා ආයේ ආයෙමත් අහන්න සිද්ධ වෙන තැනත් එතැනමයි වෙරෝනිකා.....
ඔයාගේ ආදවන්තයාගේ හිත තුල කිසිදු නිදහසක් වින්දයක් නැතිව ඔයාට බැහැ ඉස්සර වගේ කිසිදු දෙයක් ඒ විදහටම බලාපොරොත්තු වෙන්න. බොහොමක් මිනිසුන් සරළ රේඛාවක් දිගේ ඔහේ ගමන් කරමින් සිටිනවා. ඔවුන් ඉපදෙනවා, වැඩිවියට පත්වෙනවා, කසාද බඳිනවා, ළමයි හැදෙනවා, වයසට යනවා, ළමුන් රැකබලා ගනියි කියලා හිතනවා...... අතිශය සාමාන්‍ය මේ පෙළ විතරක්ම උල්ලංගණය කිරිමෙන් පමණක් ඔයාට ඔයාගේ විමුක්තිය මුණ ගැහෙන්නේ නැහැ. ඒ පෙළින් පිට පැනීමත් එක්ක ඔයාට සිද්ධ වෙනවා ඔයා මොන වගේ කෙනෙක්ද කියලා හිතන්න. මං හිතන්නේ දෙපාරට වඩා වැඩි වාර ගණනක් ඔයාට සිද්ධ වෙනවා හිතන්න. ඔයාට ඔනේ මහාප‍්‍රාණික ආදරයක් නම් ඔයාට සිද්ධ වෙනවා මිටින් අල්ලාගෙන සිටින ඔහුගේ ජිවිතය අත්හරින්න, ඔහුට යන්න දෙන්න, නිදහසක් දෙන්න, ආදරය බූමරංගක් සේ එවිට ආයෙමත් ඔයාව හොයාගෙන ඒවි..... අළුත්ම අළුත් විදිහට.  


බොහෝ ප‍්‍රථාපවත් මිනිසුන් සම්බන්ධතාවන් ඇතුලේ දියවෙලා යන්න පටන් ගන්නවා. ඒ ඇයි කියලා ඔයා නිකමටවත් හිතලා බලලා තියෙනවද ?

අපිට කලින් නිර්මිත කර ලද අර්ථයක් ඇතුලේ හදලා දීලා තියෙනවා බෙදා ගැනිමක් කියලා. එත් ඔයාට බෙදා ගන්න ඔයා ලග තියන්නේ මොනවද කියලවත් දන්නේ නැතුව නිකම්ම නිකං ශාරීරික ගණුදෙණුවක් ඇතුලේ හිර වෙලා ඔයා දියවෙන්න පටන් ගන්නවා. පේ‍්‍රමයක් ඇතුලේ නිදහසක් හොයන්න. එවිට ඔයාට තටු ලැබේවී ඔහුගේ පරාදිසයේ හැම අස්සක් මුල්ලකම පියාසර කරන්න.